Resume Rescue » bewustwording

40+? Je zelfkennis is je USP (Unique Selling Point)

Wendy voor Resume Rescue — Mon, 07 Feb 2011 07:36:27 +0000

Een vriendin voerde onlangs interviewrondes voor een positie in haar organisatie. Ze had enkele generation Y sollicitanten en iemand van bijna 50. Het viel haar op dat zonder uitzondering alle generation Y-ers moeite hadden hun kwaliteiten en de functie in te schatten met als gevolg dat er na een aantal rondes een paar sollicitanten uitvielen omdat ze erachter kwamen ‘dat dit toch niet helemaal voor mij is’. Zonde van de tijd en moeite die er aan beide kanten in was gaan zitten..

De bijna 50-er daarentegen had zich terdegen voorbereid: Wist veel over de organisatie, had m’n vriendin opgezocht op LinkedIn en kon goed aangeven waarom zij geschikt was voor die functie. Een verademing ten opzichte van de andere moeizame gesprekken die ze gehad had.

Zelfkennis: Een unique selling point

We horen zo veel over ouderen die moeilijker aan werk komen en ik vraag me af of mijn vriendin de USP (Unique Selling Point) van de oudere sollicitant heeft gevonden: Ze weten wat ze willen, wat ze kunnen en ze kunnen dit zelf bepalen zonder hulp van HRM (tijdens het sollicitatiegesprek!)

Is de wat oudere sollicitant zich hiervan bewust? Gebruik je zelfkennis om in te schatten of de vacature bij je past en positioneer en profileer jezelf hiermee. Krijgen ze hiervoor de kans van HRM en recruiters?

De cultuurclash die stage heet

Wendy voor Resume Rescue — Sat, 22 Jan 2011 19:29:33 +0000

Ik liep door het oude centrum van Montreal. Als je er nog nooit geweest bent: Het heeft een heerlijke mix van oud Franse bouwstijl en moderne wolkenkrabbers. Het was begin april. De zon scheen terwijl het heel licht sneeuwde, een haast magische ervaring. Ik luisterde naar m’n discman en was zenuwachtig. En trots. En super blij. En van alles door elkaar, want dit was de eerste dag van m’n stage bij een klein ontwerpbureau.

Nu, jaren later, kan ik me vrij weinig herinneren van die drie maanden stage. Ik wilde graag Frans spreken, maar de helft van het bureau bleek Engelstalig te zijn. Ik verwachtte eindeloze brainstormsessies (want zo moest het toch?) maar kreeg maar 2 dagen om iets op te leveren (Paniek!). En eigenlijk had ik totaal geen ontwerpervaring! Als ik eraan terug denk, denk ik één woord: cultuurclash! Toch was het leuk en geslaagd en een geweldige ervaring.

Stage: geweldig of drama?

Laatst sprak ik met iemand over stages. We kwamen tot de conclusie dat sommigen echt helemaal geweldig zijn en anderen een drama (en alles er tussen in natuurlijk). Iedereen snapt dat het een stage is, dus als student hoef je niet aan alle eisen te voldoen die op de werkvloer gelden, maar toch zijn er een aantal punten die wel handig zijn om te bedenken als je stage loopt of gaat lopen.

Hoe kom ik over?

Zie je er meer casual uit dan de mensen die er werken? Vragen mensen wel erg vaak: Wat bedoel je? En lijkt het alsof je ‘collega’s al uren aan het werk zijn als jij binnen komt? Zou het kunnen dat je je wat vrijer gedraagt dan gebruikelijk is op je stageplek?

Ja maar ik ben toch een student, voor mij geldt dat niet zo…

Een stage is bedoeld om kennis te maken met ‘het echte bedrijfsleven’, je leert veel meer over werken en ook over jezelf als je het serieus neemt. Observeer de andere mensen die er werken en pas je een beetje aan hen aan.

Ben ik nou echt zo slim?

Praat je veel (meer dan andere mensen die er werken?). Denk je de hele tijd: zijn die mensen echt zo dom? En voer je het hoogste woord in discussies, dan heb je kans dat je een enorm bord voor je kop hebt en dat mensen je heel irritant vinden.

Ja maar, op school/universiteit doen we het toch ook zo…?

Er is theorie en er is ‘het leven’. Vraag je eens af waarom je de anderen dom vindt en hoe het komt dat je denkt dat je gelijk hebt. Komt het uit een boek? (ik heb overigens het idee dat vooral de generatie die nu studeert nogal moeite heeft met dit punt en dat de generatie van de 35 tot 45 jarigen nogal veel moeite hebben met dit soort studenten, maar daarover meer in een ander blogpost!)

Wat doe ik hier?

Heb je moeite met begrijpen waar iedereen mee bezig is? Lever je ‘opdrachten’ half af of te laat in of krijg je ze terug met de opmerking dat ‘je er nog even naar moet kijken’? Je hebt waarschijnlijk moeite met het niveau van werken en dat is natuurlijk helemaal niet zo gek: Je bent een stagiair. Maar vervelend is het wel. Zie elke opdracht alsof je leven er een beetje van af hangt: Doe het zo goed mogelijk en stel vragen als je het niet snapt. Volgens mij wordt inzet en enthousiasme veel meer gewaardeerd dan dat slecht werk irriteert.

Tsss, ik moet stage lopen, ik hoef me niet uit te sloven!

Een stage kan je veel meer opleveren dan 6 studiepunten: Echte werkervaring, een goede referentie, inhoud voor je CV en misschien wel een eerste baan…

Maar voordat je überhaupt aan een stage begint, moet je wel eerst een stageplek vinden. Voor sommige studenten wordt alles geregeld maar anderen moeten zelf een plek vinden en solliciteren. Donderdag een aantal do’s en don’ts voor het vinden van een stageplaats!

Gevangen in je baan: Tijd voor een grondige analyse

Wendy voor Resume Rescue — Mon, 03 Jan 2011 07:17:11 +0000

Maandag 3 januari, een rondje nieuwjaarsgroeten, zoenen van collega’s ontduikend of juist gebruik makend van de gelegenheid… Je zet je computer aan en je denkt terug aan 31 december even voor 12-en. Toen je je besefte je dat je hier niet wilt zijn en toch ben je er. Je baan, je collega’s, je managers, alles staat je tegen. Wat is er gebeurd sinds je hier begon? En… hoe kom je hier weg?

Tijd voor wat zelf reflectie en een grondige analyse van je baan. Neem geen overhaaste beslissingen, want de echte reden zou weleens iets heel simpels kunnen zijn. Stel je zelf zo veel mogelijk vragen op deze vier gebieden: Je werk, je werkomgeving, je thuissituatie en jezelf. Ik geef hieronder een eerste aanzet. Wil je echt de diepte in, ga dan op zoek naar een coach of een goed zelfhulpboek ;)

Onderzoek je werk.

Welke taken en verantwoordelijkheden heb je? Welke verwachtingen had je toen je begon. Wat dacht je dat je ging doen, waar zou je verantwoordelijk voor zijn en hoe zou je gaan samenwerken met je collega’s?

Wat is er van deze verwachtingen uitgekomen? Klopten ze, welke niet en welke wel?

Hoeveel werk je? Waar besteed je de meeste tijd aan? Waar zou je je tijd aan willen besteden?

Onderzoek je werkomgeving.

Waar werk je, met wie werk je, welke samenwerkingen zijn goed en wat vreet energie? Hoe word je gemanaged en heb je vertrouwen in je leidinggevenden en het bedrijf?

Hoe kom je naar je werk? Duurt het te lang? Werk je wel eens thuis?

Onderzoek je thuissituatie.

Hoe gaat het thuis? Met je partner, kinderen en (vrije) tijd. Hoe komt het geld binnen en waar gaat het naar toe? Hoeveel tijd besteed je aan je huis, je partner, je kinderen, je familie, je huisdieren, je hobby’s…. en ben je blij met die verhouding? Wat moet anders en wat kan anders?

Onderzoek je zelf.

Wat vind jij belangrijk in een baan, is dat verandert ten opzichte van een paar jaar geleden? Wat wil je uit het leven halen en waar wordt je blij van?

Welke problemen zou jij oplossen als je nergens rekening mee hoefde te houden?

Soms is het antwoord of een oplossing heel simpel.

Ik verdronk in administratieve taken, m’n manager stelde voor een deel uit te besteden.

Een collega had een slechte freelancer ingehuurd: Stoppen met de samenwerking is lastig maar niet onmogelijk.

Een kennis had een makkelijk baantje genomen toen ze zwanger was maar wilde nu meer, het bedrijf kon dat niet geven en ze werd ontslagen: Nu werkt ze op haar niveau bij een ander bureau.

Een vriend had het niet echt naar z’n zin bij het bedrijf waar hij werkte en hield z’n LinkedIn profiel goed bij: Nu werkt hij bij de concurrent, voor een veel beter salaris. Ze hadden hem gevonden op LinkedIn.

Dit zijn normale mensen, zoals jij en ik. Elk probleem heeft een oplossing. Misschien niet meteen, maar weten wat er mis is werkt altijd.

Stuck in de toekomst…

Wendy voor Resume Rescue — Thu, 07 Oct 2010 07:11:52 +0000

Afgelopen maandag zaten we vast in het verleden, maar kan je ook in de toekomst vastzitten? En is dat slecht voor je carrière?

Vast in de toekomst

Hoe kan je nou vast zitten in iets wat nog niet gebeurd is? Mensen die vast zitten in de toekomst, zitten eigenlijk vast in droombeelden en plannen die ze constant aan het maken zijn en leven daarom alleen maar voor iets wat nog moet komen. Voor je carriere is dat minder erg dan vast zitten in het verleden, maar het kan er wel degelijk voor zorgen dat je op een dag, 5 jaar voor je pensioen wakker wordt en je besef dat eigenlijk niet weet waar de tijd gebleven is.

Hoe weet je dat je vast zit in de toekomst en moet je daar iets aan doen?

Carriereplanning

Carrièreplanning is heel belangrijk, althans dat is over het algemeen de tendens in Nederland. Zonder planning geen duidelijke, bij voorkeur, stijgende lijn in je carrière, je verantwoordelijkheden en uiteraard je salaris.

Mensen die vast zitten in een carrièreplanning, zijn alleen maar bezig met de volgende carrièrestap of pensioen. Elke nieuwe functie of baan is bedoeld om tot het uiteindelijke doel te komen. Op zich prima, maar… veel mensen die zo leven nemen geen tijd om televen, te genieten en gewoon ‘te zijn’. Volgens mij zijn mensen die bewust in het leven staan, over het algemeen gelukkiger dan mensen die dat niet doen.

Zoals met alles: carrièreplanning is goed en ook nodig, maar doe het met mate. Hou ruimte voor toeval, sta je zelf toe af en toe van mening te veranderen en besef dat je niet alles kan plannen.

Projectie

Sommige mensen zijn niet gelukkig. En in plaats van met dat af te rekenen wat nu in de weg staat, projecteren ze hun wensen en dromen op anderen of externe factoren: Als dit en dat gebeurt dan ben ik … of Als hij dit gaat doen dan wordt ik ook …. Hierdoor worden ze compleet afhankelijk van gebeurtenissen waar ze weinig tot geen invloed op uit kunnen oefenen. Als je je hoop vestigt op wat anderen misschien gaan doen of op dingen die misschien gaan gebeuren, dan ontken je je eigen mogelijkheden. Als je in ziet waar je wel invloed op kan hebben en je verantwoordelijkheden neemt, dan hoef je niet langer meer te hopen op een betere toekomst, maar wordt je leven nu al een stuk leuker.

Als je vast zit in de toekomst, is de kans groot dat je niet tevreden bent met wat je nu hebt en hoopt of werkt aan betere tijden. Ik zeg niet dat het niet goed is om aan de toekomst te denken, juist wel. Maar zodra alles draait om ‘iets wat gaat komen’ dan zit je op een foute weg. Ook dit heeft weer met accepteren te maken: Als je accepteert hoe het nu is en je jezelf confronteer met wat je het liefst zou willen veranderen, dan kan je gaan werken aan een goed balans tussen het nu en later.

Help ik zit vast!

Wendy voor Resume Rescue — Mon, 04 Oct 2010 07:01:40 +0000

Being stuck: vastziten en niet verder kunnen. Niet kunnen genieten en niet kunen groeien. Stuck… in het verleden, in het nu of in de toekomst. Anneli Rufus heeft een boek geschreven: Stuck, why we can’t (or won’t) move on. Kan je als je vast zit verder met je carrière? En hoe weet je eigenlijk dat je vast zit?

Vast in het verleden

Mensen die vast zitten in het verleden, zien niet of genieten niet van wat er nu om hen heen gebeurt. Ze klampen zich (ongemerkt) vast aan gebeurtenissen of herinneringen uit een vorig hoofdstuk. Ze blijven herhalen hoe leuk het was toen we met z’n allen… of zijn verbolgen over iets wat al een tijd geleden gebeurd is: en toen deed zij en nu kan ik niet ….

Mensen die vast zitten in het verleden, zullen moeite hebben met het vinden van een nieuwe baan, want zo lang je die emoties geen plek geeft, kan je niet aan een nieuw hoofdstuk beginnen.

Hoe weet je dat je vast zit in je oude baan, en hoe kom je ervan af?

boosheid

Elke keer als je nadenkt over je baan, komt er woede naar boven: je werd ontslagen, die ene collega maakte je het leven zo zuur dat je zelf ontslag moest nemen of alles veranderde toen je collega een andere baan nam.

Boosheid en woede zijn een hele slechte basis voor een nieuw begin. Zorg dus dat je er vanaf komt! Geef de gebeurtenissen een plek, accepteer ze, dat is niet hetzelfde als zeggen dat het allemaal zo erg niet was. Lukt het niet alleen, zoek dan een coach: Time to move on!

heimwee

Als je door vacatures bladert, denk je alleen maar: Het zal nooit zo leuk meer worden als toen. De collega’s, je werzaamheden, de bedrijfssfeer, alles was perfect. Met die gedachtes doe je jezelf en andere bedrijven te kort: In een baan gaat het om de juiste mix van mensen en werkzaamheden en jij kan die mix altijd beïnvloeden.

Heimee is geen goede raadgever, want het menselijk brein heeft neiging de geschiedenis wat rooskleuriger te maken en gedachteloos door vacatures bladeren is sowieso geen goed idee. Ga daarom actief aan de slag met die heimwee: Schrijf, zo objectief mogelijk, op wat er zo geweldig was: waarom waren collega’s geweldig (welke sfeer, welke activiteiten, ..), waarom was je functie geweldig (je verantwoordelijkheden, je taken, …) en wat was zo uniek aan het bedrijf (lokatie, communicatie, …)

Als je weet wat de magic was, is het makkelijker hem weer opnieuw te vinden.

verbroken relaties

Je laatste dag kwam en huilend beloofde jullie elkaar niet te vergeten en nu… Nu heb je het idee dat ze je vergeten zijn. Je laat regelmatig krabbels achter op Hyves, maar je krijgt niets terug. Je krijgt geen of late reacties op je emails. Kortom: je voelt je verraden en verlaten.

Hoe moelijk het ook is accepteer dat friends and colleagues come and go. Elke levensfase heeft mensen die een rol hebben, maar als die eenmaal gespeeld is hoeven ze niet noodzakelijker wijze op het toneel terug te keren. Geef aan jezelf toe dat ze belangrijk voor je waren, koester de fijne herinneringen maar besef: Time to move on.

Als je vast zit in het verleden, moet je je dat eerst realiseren maar daarna komt het vaak neer op accepteren. Accepteren kan moeilijk zijn, vooral als er heftige, pijnlijke emoties bij komen kijken. En soms kan het handig zijn daar hulp bij te zoeken.

Donderdag: Stuck in de toekomst…

x

x

x

Waarom financiele planning alles te maken heeft met je werk en je leven

Wendy voor Resume Rescue — Thu, 23 Sep 2010 06:57:28 +0000

Een paar weken geleden zat ik bij een grote Nederlandse bank waar ik al mijn hele leven spaar. Ik had een afspraak gemaakt om voor het eerst financieel advies te krijgen. Het was een gezellig gesprek en toen ik de deur uitliep dacht ik er serieus over na om in groene obligaties te stappen, maar… ik had ook een zeurend stemmetje in mijn hoofd die twee dingen bleef herhalen:

- het gesprek was gezellig, maar dat zou helemaal niet het eerste moeten zijn wat ik me herinner. Had ik niet geïnspireerd, goed voorgelicht met een financiële planning de deur uit moeten lopen?

- We hadden een aantal bankproducten besproken, alleen van deze bank uiteraard. Maar hadden we het niet over mij moeten hebben? Hadden we niet moeten bespreken wat mijn plannen en wensen zijn, wie ik ben en wat ik belangrijk vind? Kortom ik was een beetje verward, maar ook geïrriteerd….

Gelukkig ken ik iemand die financieel adviseur is, die ik vervolgens opbelde: “Hoi Rob (niet zijn eigen naam), ik zit eraan te denken om te gaan beleggen of misschien obligaties te kopen, maar misschien is het ook wel beter te blijven sparen.” Rob’s eerste reactie: “Wacht even, laten we eerst kijken naar wat je wilt doen de komende jaren en waar je zou willen zijn als je 50 of 60 bent.”

En zo zaten we afgelopen week ‘s avonds de mogelijkheden door te nemen. Financiële planning heeft een hele hoop met je carrière wensen en levensdoelen te maken! Dit is wat ik heb opgestoken van 1 avond over geld praten:

Sparen is grotendeels schijnveiligheid

Nederlanders sparen, we zijn er goed in (hoewel wel steeds minder) en zo bouwen we een vermogen op. Maar als de rente laag staat, zoals nu, dan verliest je geld in de loop der tijd zijn waarde. Een simpel voorbeeld, even geen rekening houdend met een partner, hypotheekrente aftrek etc.etc. Stel je hebt €30.000,- op je rekening staan:

2.1% rente = + €630,-

vermogensbelasting (1.2% over alles boven de 20.000) = -€120,-

inflatie (2% volgens de EU) = – €600,-

Jaarlijks neemt je vermogen dan met €90 af. Shocking toch?!

Banken die geld nodig hebben bieden hoge rente

Een hoge rente betekent dat mensen overstappen, maar als de bank vervolgens genoeg geld verzameld heeft, wordt de rente al snel weer naar beneden gebracht. Sommige mensen gaan dan weer op zoek naar een andere bank, maar de meesten blijven omdat ze niet doorhebben dat de rente gewijzigd is of omdat ze moe zijn van bank hoppen. Beter is om te zoeken naar een bank die langere tijd in de top 5 staat van hoogste rentes en daar je geld neer te zetten.

Het leven zit vol risico’s

Ok, dus als sparen niet altijd slim is, wat dan? De afgelopen jaren hebben we gezien wat er gebeurt als het fout gaat met beleggingsfondsen, woekerpolissen en grijpgrage bankmedewerkers. Beleggen is nu niet meer zo hot. En toch, op het moment dat je je beseft dat alles in het leven risico’s met zich mee brengt en je iemand vindt die verstand van zaken heeft (en die je vertrouwt) dan is beleggen opeens wel weer een optie. Sterker nog, ik ben er van overtuigd dat voor mij beleggen moet, als ik m’n vermogen wil behouden en laten groeien.

Iedereen is anders

Niemand kan bepalen wat je met je geld wilt en wat je ermee moet doen. Je kan je wel laten voorlichten over wat je met je geld kan doen. Veel mensen willen een huis en een gezin, maar misschien wil jij wel een extra huisje bij de zee of elk jaar 2 maanden reizen, of stoppen met werken op je 60ste. Al jouw dromen hebben impact op hoe jij met je geld om gaat. Wat zijn jouw dromen?

It is all in the mix

Als je een globaal idee hebt van wat je de komende jaren wilt doen en waar je wilt zijn als je met pensioen gaat, dan kan je samen met een financieel adviseur gaan bekijken wat voor jou een goede mix van sparen en beleggen is. Er zijn duizenden combinaties denkbaar, maar waar het om gaat is dat je zorgt voor een veilige basis, zodat je aan je verplichtingen kan blijven voldoen. Vervolgens is het belangrijk te zorgen dat je een deel krijgt dat kan gaan groeien, alleen is vooraf niet bekend hoeveel dit zal groeien (niet zo veel? Dan maar geen tweede huisje…). En tot slot heb je het deel dat je hebt opgebouwd in een pensioenfonds en waar de staat voor zorgt. Deze drie delen samen moeten ervoor gaan zorgen dat jij je wensen zoveel mogelijk uit kan voeren!

Hou de regie

Heb je de mix bepaald, check dan 1 keer per jaar hoe het ervoor staat. Niet alleen financieel, maar ook in je leven: Wil je nog steeds wel gaan reizen, nu je net getrouwd bent? Door regelmatig te bekijken hoe het gaat, hou je de regie over je geld en je leven. Empowerment heet dat met een mooi woord ;)

Tijd telt

Tijd is een belangrijke factor. Hoe minder tijd hoe minder opties. Als je je geld over een paar jaar zeker weten nodig hebt, laat het dan op een spaarrekening staan.

Geld vastzetten is een geweldige manier voor banken om zekerheid te hebben, maar stel je zet je geld vast voor 18 jaar (een bekend voorbeeld is bijvoorbeeld een studieverzekering bij de geboorte van je kind), blijkt dat je zoon hyper intelligent en kan hij al gaan studeren op z’n 16de. (Dit is een uitzonderlijk voorbeeld maar ik wilde iets positiefs kiezen in plaats van hij overlijdt of hij wordt ernstig ziek, of hij moet naar een dure afkick kliniek… you name it… 18 jaar is lang!).

Bedenk dus goed hoeveel tijd je hebt en hoe eerder je begint met nadenken over je geld, hoe meer tijd je hebt om ervoor te zorgen dat je ermee kan doen wat je wilt doen.

Er zijn financieel adviseurs en financieel adviseurs

Iedereen mag zich financieel adviseur noemen. Let dus bij het kiezen op het soort financieel advies dat iemand geeft: Er zijn bijvoorbeeld adviseurs die alleen maar advies geven over verzekeringen, daar heb jij dus niets aan als je op zoek bent naar jouw mix.

Stel vragen als: hoe vaak wordt er gekeken naar de status van jouw pakket, van welke banken, verzekeringen e.d. krijgt hij/zij commissie en hoe vaak is hij/zij bijgeschoold? Kijk ook kritisch naar hoe het gesprek verloopt, het moet gaan om jouw leven en jouw plannen, niet om beleggingsfondsen, verzekeringspakketten en bankproducten.

Er is een keurmerk: CFO. Er zijn momenteel nog niet veel CFO’s in Nederland maar het aantal is groeiende. Adviseurs met dit keurmerk zijn de crème de la crème van de financiële planners.

Advies kost geld

Voor niets gaat de zon op en een goede adviseur zorgt ervoor dat het advies minder kost dan dat het opbrengt. Misplaatste zuinigheid noemt mijn zusje dat, als je niet bereid bent te betalen voor iets wat heel waardevol kan zijn.

Ik sta pas aan het begin van het bepalen van mijn mix: Ik heb een aantal vragenlijsten gehad om te kijken naar wat mijn plannen zijn en welk risico ik zou willen en kunnen nemen. Mijn partner vult ze ook in en daarna vergelijken we onze ideeën. Dan hebben we weer een afspraak met onze adviseur en kunnen we onze opties gaan bekijken. En weet je wat? Het is nog leuk ook!

Wil je meer lezen:

Dump little man: Important financial truths you should always remember

Man vs Depth

Zen Habits on Slow wealth

Foto credit: uhuru1701 on Flickr

Niet kunnen lezen en schrijven is geen leven

Wendy voor Resume Rescue — Wed, 15 Sep 2010 06:10:21 +0000

Afgelopen week was het Week van de Alfabetisering. Ik hoorde hier voor het eerst van toen de film the Reader op het filmfestival in Breda werd vertoond. Maar voordat we hem konden zien, was er eerst een speech van H.K.H. Prinses Laurentien. Sindsdien valt het me op als het over analfabetisme gaat. In Nederland zijn er ongeveer anderhalf miljoen mensen die moeite hebben met lezen en schrijven: Dat is ongeveer 13 procent van de volwassen bevolking. Ongelooflijk hoog. Er wordt tegenwoordig verschil gemaakt tussen laaggeletterd en analfabetisme. De laatste kan helemaal niet lezen of schrijven omdat hij het nooit geleerd heeft. De eerste heeft wel les gehad maar is toch niet in staat te lezen, te schrijven en dus zich te ontwikkelen.

Er zijn verschillende redenen waarom iemand laaggeletterd is. Maar de ergste reden moet zijn dat je het ooit wel kon, maar het kwijtgeraakt bent. Het is voor mij haast onmogelijk voor te stellen, maar er zijn mensen die niet of zelden iets lezen of schrijven en daarom op gegeven moment het ook niet meer kunnen.

Kunnen lezen is zelfstandig zijn

Zelfs nu het probleem bekend is, blijkt dat een groot deel van de huidige generatie niet goed genoeg leert lezen en schrijven om zichzelf zelfstandig te kunnen redden. Volgens het Onderwijsverslag uit 2003/2004 van de Inspectie van het Onderwijs, ligt dit percentage rond de 7% voor schoolverlaters. Het is mij niet duidelijk of dit getal sindsdien gestegen of gedaald is.

Ik denk dat laaggeletterd zijn steeds moeilijker wordt om mee te leven, want we moeten steeds zelfredzamer worden: Informatie vinden we met google, een treinkaartje kopen we uit een automaat en sommige klantenservices zijn alleen nog per e-mail te bereiken. Niet kunnen lezen en schrijven maakt het heel moeilijk om een fijn en makkelijk leven te hebben.

Solliciteren is onmogelijk

En ook als het aankomt op het vinden van een baan is het haast onmogelijk dit alleen te doen door te praten: Je moet een CV inleveren om achter de kassa te zitten bij een supermarkt, je moet een formulier invullen om te werken bij een fastfood keten en zelfs (uiteraard) bij het UWV wordt veel gewerkt met keuze menu’s en formulieren.

En dit is logisch natuurlijk, er zijn nagenoeg geen banen meer waarin je niet hoeft te lezen: Roosters worden doorgemaild, veiligheidsvoorschriften worden op posters uitgelegd en het is belangrijk om te blijven ontwikkelen dus iedere twee jaar moet je ‘op cursus’!

Sociaal isolement

Geen baan betekent weinig geld, weinig geld betekent weinig mogelijkheden en daarom snap ik wel dat mensen hun lees- en schrijfvaardigheden uiteindelijk kwijt kunnen raken. Als je niet werkt hoef je niet te lezen en er is waarschijnlijk geen geld voor een krant, bibliotheek of cursus. Maar hierdoor komen mensen wel steeds meer in een sociaal isolement. Gelukkig, en daarom schrijf ik dit ook, wordt er heel hard gewerkt om het aantal laaggeletterden naar beneden te brengen. En omdat het zeer onwaarschijnlijk is dat een laaggeletterd iemand dit leest, is het aan jou om een keer goed om je heen te kijken of er niet een collega of een kennis in jouw buurt ongeletterd zou kunnen zijn. Iemand die laaggeletterd is, kan vaak negatief zijn over dingen die veranderen, vraagt vaak om (dezelfde) uitleg, heeft moeite met roosters of ontwijkt bijvoorbeeld het invullen van formulieren. Misschien kan je hem of haar helpen, er is een telefoonnummer dat dag en nacht bereikbaar is: 0800 023 44 44, speciaal voor laaggeletterden.

Voor meer informatie: www.lezenenschrijven.nl

Disclaimer: ik ben niet verbonden aan de stichting lezen en schrijven. Uiteraard geef ik geld als de collectant langs komt, maar vanuit het oogpunt van carrièreplanning en het vinden van werk vind ik het belangrijk aandacht te besteden aan dit onderwerp.

Gratis E-Book: Veranderen; 10 concrete acties en oefeningen!

Wendy voor Resume Rescue — Sun, 25 Jul 2010 18:29:28 +0000

Solliciteren is één groot veranderproces: je wilt een (nieuwe) baan en je droomt misschien over de dingen die je gaat doen met het geld dat je gaat verdienen. Of je droomt over hoe trots je ouders op je zullen zijn of wat je vrienden van je zullen denken. Maar iets in je leven veranderen is best moeilijk, vandaar dat ik de serie blog posts die in december op dit blog stonden samengevoegd heb met een aantal oefeningen en in een nieuw E-Book uitgebracht heb. Deze is vandaag gratis te downloaden!

Het E-Book bevat 10 concrete acties die je kunt (of moet) nemen en 10 oefeningen ter voorbereiding op de grote verandering (of kleine kan natuurlijk ook..). Na afloop weet je:

1. wat je twijfels zijn

2. wat je kunt verwachten

3. hoe je je tijd moet indelen om te krijgen wat je wilt hebben

4. hoe je het gaat aanpakken ( en wat je valkuilen zijn)

5. en wie je kan helpen

Als je dit E-Book doorleest en de oefeningen doet, maak je een plan voor je zelf: hoe je gaat afvallen, hoe je promotie gaat krijgen, hoe je meer kan gaan sporten… Wat jij wilt, kan gebeuren. Maar… Dit E-Book is geen quick fix, in tegendeel, het vertelt je precies hoeveel tijd en moeite het zal kosten als je ‘gaat veranderen’.

Het E-Book is gratis te downloaden en je mag het met iedereen delen: graag zelfs. Feedback en vragen zijn welkom!

Angst

Wendy voor Resume Rescue — Mon, 31 May 2010 06:26:53 +0000

Vroeger, toen we nog holbewoners waren was angst handig: We vluchtten op tijd en bleven in leven. Tegenwoordig hoeven we niet meer bang te zijn voor wolven, beren of andere gevaarlijke beesten en toch reageren we nog steeds op angst alsof het nog steeds een zaak van leven of dood is.

Heel vaak doen we iets niet, terwijl we het wel zouden willen: Ik zou best een andere baan willen. Ik wil graag een promotie. Ik zou graag in Spanje willen wonen. Ik wil afvallen. Waarom doen we dit niet, of proberen we het wel maar saboteren we onze pogingen?
Het is de angst iets niet te kunnen, niet goed genoeg te zijn. Bang zijn om je ideeën te delen met collega’s, bang dat je uitgelachen wordt. Het is de angst voor het onbekende en om op jezelf te moeten vertrouwen. Of om willen te veranderen en niet aan de verwachtingen te kunnen voldoen. De angst om de wedstrijd te verliezen en te falen.

Laat jij je leiden door angst? Ik wel, net als de meeste mensen, maar ik probeer het heel hard niet te doen. Lees Fear.Less een online magazine met verhalen over mensen die door zijn gegaan (of nog steeds gaan) ondanks de angst. Het inspireert en dat helpt tegen de angst, een beetje….

Een beetje positiviteit

Wendy voor Resume Rescue — Mon, 17 May 2010 06:54:18 +0000

Stel je hebt het gevoel dat je in de file staat: Je krijgt al een paar dagen weinig voor elkaar. Er gebeurt van alles waar je geen invloed op kan oefenen en je voelt je slecht omdat er niets uit je handen komt. Alles overkomt je. In het ondergaan van de situatie zit volgens mij de crux, want op het moment dat je beseft dat het slecht gaat, kan je er daadwerkelijk iets aan doen.

Ik word steeds beter in het accepteren dat het niet altijd perfect gaat, dat ik gewoon m’n mindere dagen heb. Ik kies dan iets mindere moeilijkere dingen van m’n to do lijstje en als er echt niets uit m’n handen komt dan stop ik ermee voor de dag. Ik heb het vertrouwen dat het de volgende dag anders zal zijn en meestal is dat ook zo. Ik begin me nu pas na een paar dagen zorgen te maken.

Herkenbaar? Karl van Work Happy Now heeft een interessant stukje geschreven over love the pain: Dingen die je vervelend vindt in je baan, maar die je wel veel leren. Voor mij is dat (nog steeds) de financiële kant van m’n werk: regels, uurtarieven, belasting het is altijd anders dan de vorige keer en voor een complete leek als ik is het jargon alleen al onbeklimbare berg. Maar ik blijf mezelf voorhouden: als ik het blijf doen, wordt het steeds makkelijker!

Sowieso wel goed om eens te kijken hoe een positieve houding je leven beïnvloedt en hoe je zelf invloed uit kan oefenen op hoe je je voelt. Ik heb in het boek optimisme ooit eens gelezen dat positieve optimistische mensen meer voor elkaar krijgen dan pessimistische mensen. Gewoon omdat ze doen en het vertoruwen hebben dat ze het kunnen. Sta je dus een keer in de file bedenk dan dat een klein beetje positiviteit je al in beweging kan krijgen. Hoe meer je oefent in positief zijn, hoe makkelijker dit zal worden.