Solliciteren: veel voorbereiding, veel werk, veel stress, veel onzekerheid. Het voelt als alleen maar geven en niets ervoor terugkrijgen. En dan… dan ‘wordt je het niet’…
Het is moeilijk om met zo’n teleurstelling om te gaan, ervanuitgaande dat je die baan echt heel graag wilde hebben.
Het is makkelijk om te denken: ik ben niet goed genoeg, niemand wil me hebben. het klinkt gek, maar het gaat niet om jou persoonlijk. Het gaat om de match tussen jouw kwaliteiten en de eisen van de vacature. Dus hoewel het wel om jou gaat is het niet een persoonlijke ‘aanval’. Een recruiter heeft een mening over alle kandidaten, gebaseerd op CV en eventueel gesprekken en jij bent slechts één van die meningen.
Ga je solliciteren dan heb je geen keuze dan er helemaal voor gaan, want je kan niet half solliciteren. Maar ook al geef je je 100%, dan juist is het belangrijk om het hele plaatje te blijven zien: Er is altijd een plan B en zelfs C en D.
Veel mensen kunnen zich helemaal blind staren op 1 vacature: de perfecte baan. Maar hoe weet je dat dat die perfecte baan is? Wat weet je van het bedrijf en toekomstige collega’s? Hoe perfect het ook lijkt, laat je niet misleiden want niets is helemaal perfect.
Met een plan B ben je voorbereid op verschillende situaties: Wat doe je als het bedrijf niets meer van zich laat horen? Wat doe je als je niet op gesprek mag komen? Wat als je wel op gesprek mag komen? Blijf in beweging en denk 1 fase verder. Zo bereid je jezelf voor op teleurstellingen maar ook op de dingen die komen gaan. En ook al is het niet de beweging waar je eigenlijk op gehoopt had, alles is beter dan opeens met lege handen stil te staan.
Zeker nu is het haast logisch eerst een paar keer afgewezen te worden voor een baan, maar als het zo blijft is het tijd voor reflectie: Wat doe je nu, wat gaat er niet goed? Stuur je te veel CVs uit, ben je niet gefocust genoeg? Misschien klopt je CV niet met je verhaal of presenteer je jezelf niet goed genoeg op gesprek. je zou bijvoorbeeld contact op kunnen nemen en kunnen vragen wat er tijdens een gesprek goed en niet goed ging. Sommige bedrijven zullen geen antwoord willen geven, maar je kan altijd vragen natuurlijk.
Het gaat erom dat je analyseert wat je doet en hoe je het doet in plaats van verzanden in ‘ik ben niet goed genoeg’ of ‘ik wou dat ik dat en dat gedaan had’.
Teleurstellingen horen bij het leven. Cliché maar waar. Soms zijn ze blessings in disguise soms gewoon ronduit klote.