Stel je hebt het gevoel dat je in de file staat: Je krijgt al een paar dagen weinig voor elkaar. Er gebeurt van alles waar je geen invloed op kan oefenen en je voelt je slecht omdat er niets uit je handen komt. Alles overkomt je. In het ondergaan van de situatie zit volgens mij de crux, want op het moment dat je beseft dat het slecht gaat, kan je er daadwerkelijk iets aan doen.
Ik word steeds beter in het accepteren dat het niet altijd perfect gaat, dat ik gewoon m’n mindere dagen heb. Ik kies dan iets mindere moeilijkere dingen van m’n to do lijstje en als er echt niets uit m’n handen komt dan stop ik ermee voor de dag. Ik heb het vertrouwen dat het de volgende dag anders zal zijn en meestal is dat ook zo. Ik begin me nu pas na een paar dagen zorgen te maken.
Herkenbaar? Karl van Work Happy Now heeft een interessant stukje geschreven over love the pain: Dingen die je vervelend vindt in je baan, maar die je wel veel leren. Voor mij is dat (nog steeds) de financiële kant van m’n werk: regels, uurtarieven, belasting het is altijd anders dan de vorige keer en voor een complete leek als ik is het jargon alleen al onbeklimbare berg. Maar ik blijf mezelf voorhouden: als ik het blijf doen, wordt het steeds makkelijker!
Sowieso wel goed om eens te kijken hoe een positieve houding je leven beïnvloedt en hoe je zelf invloed uit kan oefenen op hoe je je voelt. Ik heb in het boek optimisme ooit eens gelezen dat positieve optimistische mensen meer voor elkaar krijgen dan pessimistische mensen. Gewoon omdat ze doen en het vertoruwen hebben dat ze het kunnen. Sta je dus een keer in de file bedenk dan dat een klein beetje positiviteit je al in beweging kan krijgen. Hoe meer je oefent in positief zijn, hoe makkelijker dit zal worden.