Ik had laatst een lang weekend vrij. Donderdag extra vroeg begonnen met werken en daarom ook die middag erbij kunnen nemen. Ik had verwacht gelijk te beginnen met schrijven voor Resume Rescue, maar ik had geen zin. Alles in mij had geen zin om gelijk weer achter de computer te zitten. In plaats daarvan heb ik afwisselend in de tuin gewerkt en in de keuken gestaan.
Het voelde als een missie, ik barstte van energie. Twee en een halve dag lang heb ik de tuin gesnoeid, bollen gepland en goente gezaaid en als het regende stond ik in de keuken: paasbrood gemaakt, een Sally Lunn (een soort cake met honing) en een chocoloade paastaart voor m’n zusje, inclusief merengues. (Bijna) alles was nieuw; ik had nog nooit bollen gepland (waarom zou je bollen kiezen als je ook plantjes kan kopen – we gaan het zien, dit jaar!), ik heb ook nog nooit groente in de tuin laten groeien (onderdeel van mijn zoektocht) en ook nog nooit merengues gemaakt (wilde ik altijd al doen – en wat zijn ze heerlijk zacht aan de binnenkant!).
Vanochtend werd ik wakker. En het eerste wat ik deed was met een kopje thee achter m’n laptop kruipen en heb voor Resume Rescue geschreven. Ik hoefde niet na te denken, de inspiratie en de energie was er. Ik kan niet anders dan concluderen dat ik even twee dagen back to basics moest. Fysieke arbeid, met m’n handen in de aarde (of het deeg… niet tegelijkertijd natuurlijk) en veel minder met m’n hoofd. Ik moest me opladen en vond mijn inspiratie in de meest basic activiteiten die ik me voor kon stellen: tuinieren en koken. Heerlijk!