Levensvragen

Soms, vooral als ik geconfronteerd wordt met het veel te jong overlijden van iemand in m’n naaste omgeving of gewoon een klein krantenberichtje, denk ik wel eens: “Oh god als mij dat maar niet overkomt, ik heb nog zoveel te doen en nog zoveel plannen”.

Soms, heb ik de behoefte om na te denken over wie ik ben, wat ik doe en waarom ik besta. Iedereen heeft denk ik wel bewust of onbewust een idee van hoe het leven eruit moet zien en wat je erin wilt bereiken. Misschien als droom of vaag gevoel of juist een heel heldere visie. Maar dan slaat de twijfel toe: de vragen lijken te groot, te alles omvattend en eigenlijk een beetje absurd.

Maar het blijkt dat als ik met enige regelmaat (zo’n 2 a 3 keer per jaar) over deze vragen nadenkt, het makkelijker wordt. Het is geen zoektocht meer naar de waarheid, maar een moment opname. Het leuke is je antwoorden te vergelijken: sommige vragen hebben altijd dezelfde antwoorden terwijl de antwoorden van anderen compleet verschillen. Nu wordt pas duidelijk wat je echt interesseert, uitdaagt of beweegt…