Passie?

Maar…, toen had ik die visie gemaakt en gelijk sloeg de twijfel toe: is dit ECHT wat ik wil, is dit waar ik me aan ga committeren?

Daar was vraag 1 wel mee beantwoord leek me. Dus nog meer vragen, nog meer nadenken, ik hield een schrijfblokje bij me, waarin ik van alles opschreef. En hoe meer ik er mee bezig was hoe verlammender het werkte.

stapje terug dus

ok, passie bestaat uit twee delen: ergens goed in zijn en enthousiast zijn voor iets. Je kan ergens goed in zijn, maar het niet leuk vinden. Bijvoorbeeld, ik ben goed in het organiseren van uitjes, maar oh man, wat heb ik een hekel aan die frustratie van mensen die op het laatste moment afbellen of het afhandelen van een gedeelde rekening. En je kan ergens heel enthousiast voor zijn, maar er niet goed in zijn. Momenteel twijfel ik heftig of zelf kleding maken wel echt gaat lukken [het antwoord is ja: ik heb er nog lang niet genoeg tijd in gestopt om nu al af te haken!]

ok, het is dus prima om niet voor passie maar voor excitement te gaan (ik heb lang nagedacht over een goede nederlandse vertaling voor excitement, maar niets kunnen vinden wat dezelfde lading dekt). Je krijgt energie, je vindt het geweldig om te doen, maar het is niet hetzelfde als een christelijke roeping tot het klooster.

ok, het is dus normaal om niet te weten wat je wilt (doen).

Wat een verademing was dat besef zeg! Opeens gaat er een wereld van mogelijkheden open. Ik kan van alles uit proberen, ik kan alles doen waar ik plezier aan beleef en leer mezelf en mijn kwaliteiten zo steeds beter kennen. En als ik dan die magische combinatie van enthousiasme en ‘iets waar ik goed in ben’ tegenkom, dan pas kan ik gaan beginnen aan het leven van mijn visie of misschien wel passie!