“Life is like riding a bicycle. To keep your balance you must keep moving” - Albert Einstein
Begin 20ste eeuw was er iemand die voorspelde dat we in de jaren 80 nog maar 3 uur per dag zouden werken. In die tijd daalde het aantal uren dat we per dag werkte enorm en vooruitgang werd gedefinieerd door hoger inkomen en de tijd die je had te genieten van het leven. Maar halverwege de 20ste eeuw vielen we ten prooi aan reclame en dingen en gingen juist weer meer werken om te kunnen betalen voor dat wat we wilden hebben. En nu zijn veel mensen enorm gefocust zijn op werk dat leisure bijna als iets zondig gezien wordt. Identiteit is synoniem geworden aan werk. Vandaar ook al die mensen die opzoek zijn naar de balans tussen werk en leven: het aanbod van (zelfhulp) websites en boeken is enorm. Hoe meer je erover leest, hoe duidelijker wordt dat de keuze geheel bij jezelf ligt en dat, op het moment je bewust in het leven staat, de balans tussen werk en leven vanzelf ontstaat. In feite is het geen zoektocht, maar een besluit.
Ik heb besloten dat werk een onderdeel is van m’n leven. Ik haal uit m’n werk voldoening en energie wanneer ik met de juiste mensen werk en met de juiste activiteiten bezig ben. Met juiste mensen bedoel ik collega’s en anderen waarmee ik samenwerk die ook positief in hun werk staan, waarvan ik kan leren en waarmee ik samen iets opbouw. Met activiteiten bedoel ik die dingen doen die passen bij mij, mijn baan en het groter geheel. Dit betekent dat ik moet weten waar ik mee bezig ben en soms nee moet (kan) zeggen tegen projecten of mensen.
Ik heb besloten ruimte te creëren voor dat wat echt belangrijk is in m’n leven. Het is voor mij belangrijker veel contact te hebben met een paar goede vrienden dan om constant nieuwe mensen te leren kennen. Maar daarnaast is het voor mij wel belangrijk om open te staan voor nieuwe dingen en mensen en ik merk dat ik daardoor een paar keer per jaar nieuwe mensen leer kennen, die vaak vrienden worden. Daarom ga ik graag het bos in, loop ik over een rommelmarkt of ga ik een dagje naar Antwerpen, anything… En ik moet kunnen sporten, niet overdreven fanatiek, maar als ik beweeg krijg ik energie en lijkt het alsof negativiteit weg gezweet wordt.
Een besluit nemen is makkelijk, je eraan houden is enorm moeilijk. Daarom bekijk ik regelmatig hoe het ervoor staat: besteed ik niet te veel energie aan futiliteiten op werk (het antwoord is vaak ja: alleen al dat besef lost een hele hoop stress op!). Weet ik hoe het gaat met die ene vriendin die aan het verhuizen is? (Nee, ik ga het haar zo vragen). Heb ik genoeg energie? (Ja, absoluut) en ga ik vandaag nog sporten? (Het is mooi weer buiten: goed voor een wandeling)
En een besluit wat ik net genomen heb: bepaal elke dag wat het belangrijkst is die dag. Het helpt je te focusen en dat te doen wat echt belangrijk is, in plaats je te laten leiden door deadlines, afspraken of stress. Ik vraag me af hoe dat gaat op een gewone werkdag? Zoveel verplichtingen heb ik nou ook weer niet… Een mini experiment!