
Slash careers waren hot in 2007 toen het boek One Person/Multiple Careers: A New Model for Work/Life Success van Marci Alboher uitkwam. Slash careers, het beste omschreven als mensen die geen eenduidig antwoord kunnen geven op de vraag: “en… wat doe jij voor werk?” Het zijn mensen die tijdens hun carrières een tweede gestart zijn, of eigenlijk gecreëerd hebben. Bijvoorbeeld een leraar die ook betaald wordt voor de foto’s die hij maakt of een advocaat die ook dominee is.
Het interessante is dat Alboher het niet over een tweede baan heeft maar gelijk over carrière, implicerend dat ze volstrekt gelijkwaardig zijn en dus allebei groei mogelijkheden hebben. Het gaat expliciet niet om hobby projecten maar om werk dat daadwerkelijk geld oplevert. Volgens haar zijn er vier redenen die het slashers mogelijk maakt 2 vaak zeer verschillende carrières te combineren.
Flexibele, draagbare technologie zorgt ervoor dat we ‘overal ‘connected’ kunnen zijn, waardoor we niet meer afhankelijk zijn van locatie en werktijden: werk is waar en wanneer jij dat wilt. Daarnaast bleven mensen vroeger 40 jaar bij hetzelfde bedrijf werken, maar tegenwoordig bestaat deze economische zekerheid niet meer. Deze moet je dus zelf creëren: het hebben van een tweede inkomen is een zeer goede manier om meer zekerheid te krijgen. Zelf ontplooiing en carrière groei is voor veel mensen zeer belangrijk en zeker nu we langer leven en langer gaan werken is het belangrijk om niet alleen een salaris te krijgen maar ook uitdaging en fullfillment uit je werk te halen. Passie hebben voor je werk is, hoewel nu door de crisis voor velen minder relevant, niet meer weg te denken als reden om je baan te houden of juist te veranderen.
Veel voorbeelden die ze aandraagt zijn van mensen die al goed op weg waren met hun (eerste) carrière en begonnen aan een tweede toen er een moment was waarop het wat rustiger werd of waarin ze doelbewust de tijd konden nemen om te kijken hoe ze de tweede carrière op konden starten. Logisch, als je aan het begin van carrière staat heb je veel van je energie nodig om ‘te leren’ en vaak ook om een gezin te starten. Daarnaast maakt het hebben van een goedlopende baan het ook makkelijker om de tweede rustig op te bouwen, zonder de druk van te moeten slagen. Daarom kunnen Slash/Slash combinaties ook zo exotisch zijn.
Slash careers zijn niet voor iedereen weggelegd: Je moet ervan houden je tijd te verdelen over verschillende interesse gebieden en je moet je twee soorten werk en je privé leven combineren, wat behoorlijk wat stress met zich mee kan brengen. Maar volgens Alboher wegen voor de slashers de voordelen (variatie, energie gevend, het maken van je eigen regels) ruimschoots tegen deze stress op. Slashers denken meer in termen van worklifeblur en minder in balance, enerzijds omdat ze wel moeten combineren en anderzijds omdat deze carrières vaak uit passie ontstaan en niet zo zeer uit verplichtingen (wat werk voor veel mensen wel is). Het is zelfs zo dat bij elke periode een nieuwe carrière kan passen, ze groeien flexibel en organisch met je mee.
Het kan voor werkgevers moeilijk zijn om te accepteren dat werknemers ook nog andere bezigheden hebben, zeker als dit een compleet andere carrière is. Veel slashers vinden dat het uitvoeren van hun passie hen dingen leert die ze weer gebruiken in hun eerste baan, daarnaast biedt het ook de mogelijkheid om expertise op te bouwen in gebieden die niet zo snel in je eerste baan geleerd zouden kunnen worden. De twee carrières gecombineerd geven nieuwe inzichten, en zoals ze zo mooi zegt het is ‘ at this intersection where innovation is born’. Je kan dus zelfs aantrekkelijker zijn voor de markt.
======================================
En toen kwam de crisis: heeft de crisis de slashers de das om gedaan? In april van dit jaar zei Li Edelkoort in de intermediair: ook werknemers zullen zich meer gaan focussen: ze zullen niet een eigen bedrijfje hebben, in loondienst zijn en nog een of ander maatschappelijk bewust projectje ernaast doen. ‘Om je baan te behouden moet je goed zijn en om goed te zijn moet je focussen.’ ‘Die Spielerei van alles doen wat je leuk vindt, is typisch iets voor hoogconjunctuur’.
Hebben de slashers noodgedwongen 1 van hun carrières aan de boom gehangen, hetzij omdat ze ontslagen werden in hun eerste carrière , hetzij omdat er geen vraag meer is naar hun tweede? Of omdat ze geen tijd meer hebben voor de tweede omdat hun eerste baan sinds collega’s ontslagen werden veel meer demanding is geworden?
Of zijn er juist meer slashers omdat ze dit eigenlijk noodgedwongen doen om voldoende geld te verdienen? De vraag is dan of dit wel slash carrière zijn aangezien ze dan niet uit passie ontstaan zijn.
Het onderwerp interesseert me omdat ik nu zelf ook een slasher ben, gestart in ‘crisistijd’. Ik ben ervan overtuigd dat het mogelijk is dat je meerdere interesse gebieden hebt, die simultaan kunnen groeien. Ik ben op zoek naar antwoorden op bovenstaande vragen, to be continued…