Abraham Maslow: It isn’t normal to know what we want. It is a rare and difficult psychological achievement.
Hoe weet je nou dat jouw ideeen over succes daadwerkelijk die van jou zijn? Je kunt ervan uit gaan dat jouw ideeën gebaseerd zijn op een mix van ideeën van anderen: Ouders, familieleden, schoolvrienden, studievrienden, clubgenoten, sportvrienden, collega’s en ex-partner(s). Als je echt wilt weten of wat jij nastreeft echt jouw ideeën zijn zou je lijstjes kunnen maken van mensen die jou beïnvloed hebben en opschrijven wat hun mening is over succes.
Uit een kleine inventarisatie blijkt dat ik van mijn ouders heb meegekregen dat het heel goed is om veel bezig te zijn: waarom zou je lui zijn? Ik heb gemerkt dat altijd maar bezig zijn, de mogelijkheid tot zelfreflectie en even stilstaan bij wat er om je heen gebeurd kan belemmeren. Dit deel van succes, being busy, ben ik nog steeds aan het herdefiniëren.
Wat betreft levenshouding hebben mijn schoolvrienden waarschijnlijk de meeste invloed gehad: van hen heb ik mijn drang naar onafhankelijkheid meegenomen. Zonder onafhankelijkheid geen succes. Dit staat wel weer haaks op de keuze van mijn vakkenpakket: ik had enige aanleg voor betavakkken en heb mede doordat die ene vriend ook betavakken ging doen ook betavakken gedaan. Misschien dat, als die mening minder belangrijk was geweest, ik een ander vakkenpakket had gekozen, met alle gevolgen van dien…. Ik heb er nooit spijt van gehad, maar van die keuze weet ik zeker dat ik me heb laten beinvloeden door anderen. Aan de andere kant, sinds onafhankelijkheid toen al zo belangrijk is, weet ik niet zeker of ik toch niet een betapakket had gekozen!
Tijdens mijn studie (ook beta overigens ;) ) heb ik een aantal hele goede vriendinnen leren kennen. Zij zijn juist lakser in hun houding naar carrière, ik ben in vergelijking met hen erg berekend en toekomstgericht. Hadden we elkaar naar grotere hoogtes kunnen opzwepen en elkaar kunnen helpen? Berust ik me nu in minder dan zou moeten, omdat ik me vergelijk met hen? En maakt dat überhaupt uit?
In mijn baan bij de grote multinational was succes: op een holistische manier naar het leven kijken, zowel voor de opdrachten als hoe men zich door het leven beweegt. In mijn huidige functie gaat het om bedrijvigheid en innovaties binnen 6 maanden en leeft het jaren 90 principe nog: hoe harder je werkt, hoe succesvoller je bent. Twee uitersten die alleen maar met elkaar te rijmen zijn door te accepteren dat ze beiden nodig zijn, maar niet altijd en zeker niet bij iedereen.
En tot slot heb ik gemerkt dat mijn partner erg sterk in het uitvoeren van ideeën naar iets tastbaars: zonder tastbaarheid geen resultaat. Resume Rescue is zeker door hem geïnspireerd: hij heeft al twee succesvolle ondernemingen. Ben benieuwd of dit voor mij net zo belangrijk zal zijn.
Ideeën over succes staan voor mij dus niet vast. Ze groeien en veranderen met mij mee. Daarom is het zo belangrijk om te weten waar ik voor sta en wat belangrijk is. In het Grote zus handboek voor op de werkvloer (veel te Amerikaans maar geniaal boek) staat als tip dat je een klein opschrijfboekje meedraagt en elke keer als je denkt: ik zou wel eens…. of ik wou dat ik… of het zou toch mooi zijn als… dit opschrijft dat je dan na een half jaar weet wat het is wat je echt wilt doen of zijn. Je zou wel eens heel erg verrast kunnen zijn.